vrijdag 17 november 2017

SpijkerGoed

De 50 voelde als een soort deadline. Raar woord eigenlijk. Zeker als je het ziet in de context waarin ik het bedoel, namelijk een nieuw begin. Onderdeel is de metamorfose van het huis door gezellige zelfmakers. Zo waren er al de kleedjes en zijn er ook de kussens.


Hoe leuk is het als gezellig en praktisch samen kunnen gaan. Vandaar dat ik deze 2 achterzakkenkussens maakte. 1 voor mij voor mijn haakwerkje en 1 voor B voor de afstandsbedieningen ;)


Al eerder maakte ik 2 grote kussens voor de katten waar dagelijks dankbaar gebruik van wordt gemaakt. Geen lekkerder plekje dan voor het raam bij de verwarming. Op de vensterbank houd ik expres een plekje vrij voor uitgestrekte pootjes en het uitzicht.


Omdat ik nog kussens over had maakte ik er nog 2. Dat kleedt de banken nog meer aan. De banken die hoognodig aan vervanging toe zijn en daarom niet op de foto mogen :)


En zelfs de bedjes van de ratjes zijn van spijkergoed. In huize PriePraat zijn we er allemaal blij mee.

Aan de kast hangt dan ook een letterbord met de quote:

You can never own to much denim.

Fijn weekend!

dinsdag 14 november 2017

Als een kind zo blij...

met het Playmobil dat ik voor mijn verjaardag kreeg. 
Het is het enige wat op mijn verlanglijstje stond en mijn verzameling is dan ook weer flink gegroeid. 



Sommige items vind ik leuk vanwege het historische karakter. De wasvrouw met wasbord en wringer, 2 mannen uit de nachtwacht van Rembrandt en assepoester met de duiven.



Een auto die nog aangeslingerd moest worden, een oude straatlantaarn van rond de 19e eeuw en dingen uit mijn eigen tijd zoals de ouderwetse grasmaaier en de zwarte piano die we in mijn peutertijd hadden.


Alles is even leuk en alles krijgt een plekje op mijn Playmobilzolder. 

Zelf heb ik de afgelopen tijd ook het een en ander gekocht en als de verkoopster dan vroeg of het een kadootje was zei ik met een glimlach: "Nee hoor, het is voor mezelf".  Ach 50, het is ook maar een getal ;)

dinsdag 7 november 2017

Sjoemelsoftware

Een paar weken geleden gingen de kleinkinderen naar het ziekenhuis. Hun amandelen moesten worden geknipt. Het was niet hun eerste ziekenhuisbezoekje en toch gingen ze erheen alsof ze met schoolreisje gingen. Vrolijk kwebbelend stapten ze in de auto. 



Gelukkig maakt het ziekenhuis er ook min of meer een feestje van. Ze kregen een kamer met zijn drieën en allemaal een eigen televisie!


Omdat ik het toch wel erg stoer van ze vond en ze daar wel iets voor verdienden haakte ik voor elk een auto. (Uit het boekje van Kristel Krukkert)


Een beetje aangepast en wel een beetje gesjoemeld maar dat moet kunnen bij de gehaakte versie. 

vrijdag 3 november 2017

Kleur geven aan het leven

Wie denkt dat ik in mijn afwezigheid hier niks heb zitten doen vergist zich. Sterker nog ik was één en al creatief bezig. Kleur aan het geven aan het huiselijk leven.


Naast alle gehaakte hangplantjes en cactussen voor het raam kon het nóg gezelliger en geïnspireerd door het vrolijke retroblik begon ik met het haken van onderzetters. 


Door lusjes en knoopjes kon je ze aan elkaar bevestigen tot een gezellig kleedje.


Maar zoals Floris op de 1e foto laat zien was hij erg content met zo'n zacht kleedje wat het succes ervan ondermijnde. Zodoende naaide ik ze maar aan elkaar en werden het kleedjes.
In mijn andere favoriete kleuren haakte ik nog 2 kleedjes.


en uit het boek Mandala's haken van Haafner Linssen volgde er nog één.


Geluk bestaat uit kleine blijmakers en hoe meer hoe beter toch?
En het zijn er dus meer. Wordt vervolgd :)

Voor nu een heel fijn weekend. (Het mijne begint al goed met een bezoekje en een etentje met nicht en vriendin!)

dinsdag 31 oktober 2017

Vrolijke haardos

Het laatste bericht van voor mijn maandenlange verdwijntruc ging over de kopzorgen die ik had om 2 popjes een kapsel te geven wat geschikt is voor 2 kleine meisjes van 3 en 4 jaar. Na de nodige uitprobeersels is dit het geworden.  


Ik haakte een ketting van lossen + 1 voor de lengte van 1 haar. Daarna haakte ik halve vasten terug tot bovenaan. Daar aangekomen haakte ik weer een ketting van lossen de lengte van 'een haar' en ging weer terug met halve vasten. Dit herhaalde ik tot ik een sliert van haren had die ik rond het hoofdje kon vastzetten. 4 of 5 van deze slierten maken een gezellige (rommelige) bos haar. 

Daar bleef het niet bij want de popjes kregen een bedsetje, een jurkje met vestje en schoentjes en een slaapzakje met kussen.


Eigenlijk heb ik ook nog een broekpakje, een truitje en een jas maar omdat ik er nog niet uit ben  hoe ik het ga doen met eventuele sluitingen (Ik gebruik liever geen knoopjes)  zullen ze het hier even mee moeten doen. Wie wat bewaard heeft wat zullen we maar zeggen. 


Nu maar hopen dat de meisjes ze leuk vinden. De popjes hebben er in ieder geval zin in. Ik moet even kijken wanneer ik ze ga brengen en ben reuze benieuwd naar de mooie Syrische(?) namen die ze gaan krijgen :)

maandag 23 oktober 2017

De grens is bereikt!

Opeens was ik weg. Maanden! zag ik toen ik de foto's voor dit bericht in een mapje deed. Af en toe even kijkend op bloglovin' en te weinig reagerend op de berichten van jullie. Tijd die ik even nodig had. Op zoek naar het geluk. Het leven zat me op de hielen.


En toen was daar het bericht op het blog van Ogenzalf. De exacte tekst kan ik niet meer vinden maar het eindigde met (ongeveer) de woorden dat je er vooral voor moet zorgen dat thuis (met je gezin) de plek is waar je gelukkig bent. Een open deur waar ik eindelijk door naar binnen liep. Met mijn rug richting de tuintjes van de buren die ik altijd maar groen wilde kleuren. 
Dus ik ging aan de slag met mezelf, het huis en mijn eigen tuin. Vorige week viel het laatste puzzelstukje op zijn plaats. De grens ik bereikt. Ik heb het leven weer ingehaald. 


Ik zei nog uitdrukkelijk "Jongens doe geen moeite want mij pesten jullie er niet mee". Maar toegegeven was het toch wel als slagroom op mijn zelfgebakken appeltaart :)

(de cactussen kreeg ik voor mijn verjaardag)

dinsdag 11 juli 2017

Kopzorgen

Van het weekend heb ik 2 popjes gehaakt. De bedoeling is om ze te geven aan 2 Syrische kindjes die hier nieuw zijn komen wonen in de straat. Verder dan een kort gesprekje met de jonge oma en zwaaien is het nog niet gekomen maar ik gok dat het 2 meisjes zijn.


Het haken van het popje is geen probleem maar zodra de haren erop moeten schiet het ernstig in de vertraging. Zo ben ik al twee dagen bezig met het resultaat nul.


Het moet een kindproof kapsel worden maar geen losse haardraden (of staartjes) en meer dan alleen een bruin kapje...  Ik worstel nog even voort

vrijdag 7 juli 2017

Vaas-tastisch

Ik was al een tijdje geïnteresseerd in de West-Germany vazen en was ze aan het 'verzamelen' bij de kringloopwinkels in Tiel. De beige, beige-bruine en 2 okergele vazen had ik al gevonden. En hoewel ik mij voorgenomen had geduldig te zijn en alleen bij de kringloop te kopen speurde ik ook op internet.


Zo kwam ik bij Vaas-tastisch. Een webshop boordevol mooi jaren 50, 60 en 70 keramiek en kocht ik er nog 2 groene vaasjes bij. Ik wilde graag 2 groene, 2 okergele, een paarse en een oranje vaas. De beige vaas met de cirkels die ik bij de kringloop kocht had een kleine beschadiging in de hals en toen ik deze kocht had ik al het plan deze te repareren en paars te verven. De oranje bruine kwam ik op de valreep ook nog tegen bij de kringloop. Samen met de cactussen in de Keulse potten is de vensterbank aan de achterkant gevuld.


Ook de vensterbank aan de voorkant staat nu vol met Vaas-tastische oranje en berkenbast bloempotten. 


De metamorfose zet zich voort. Op naar het volgende oker, groen, oranje, paars project. 

Fijn weekend allemaal Xx

donderdag 6 juli 2017

De bessenbladwesp

Van kinds af aan was de kruisbes 1 van mijn favoriete vruchten. We hebben er dan ook een stuik van in de tuin staan. Ook dit jaar kwam hij weer mooi in het blad totdat... De bessenbladwesp op visite kwam. Ik had er niet eerder van gehoord maar na een korte speurtocht op internet bleek ik hem wel gezien te hebben hier in de tuin. Het begon pas op te vallen toen de bladeren van de kruisbes opgegeten werden.


In eerste instantie zag ik geen beestjes maar met iets beter kijken bleken er inderdaad een hoop rupsjes op de bladeren te zitten. Soms wel 11 per blad. En als je goed luisterde dan hoorde je ze knagen :)


Nu ben ik nogal van de beestjes dus liet ik ze lekker hun gang gaan met als resultaat dat de struik inmiddels leeg gegeten is op een laatste blaadje na. Daar zit er nog 1 zijn buikje vol te eten. Als ik de foto goed bekijk denk ik dat ik hem zie lachen :)


Maar waar zijn als die rupsjes gebleven? De rupsjes zijn lief maar of ik nou op een zwerm 'wespen'zit te wachten...


Het voordeel is wel dat je de kruisbessen nu goed ziet hangen en het zijn er best veel. Met gevaar voor handen en armen door de gemene stekels heb ik niet geheel ongeschonden een schaaltje geplukt. Nu is het mijn beurt om te smullen.

dinsdag 4 juli 2017

Met een nieuw(e) blik

Buiten fladderen de vlinders om de bloemen en binnen blog ik over mijn nieuwe blik. Is ie niet prachtig!? Echte Flower Power. Oké, niet iedereen zal er even lyrisch over zijn maar toen ik hem zag was ie (en ik) verkocht en werd ie 'mijn'. 


Hij staat voor mijn neus op tafel en ik stop er kleine haakprojectjes in. Zoals bijvoorbeeld deze vlinders. Ik kwam ze tegen op het blog van Story of a Sister en vond ze helemaal leuk om voor de kleindochters te haken.


Die zijn inmiddels af. Nu zit er al weer andere katoen in. Voor 'seventies' onderzetters. Zo haak, brei, knutsel, koop en tover ik mijn huisje helemaal terug naar de jaren 70.


Vrolijk, kleurrijk en niet meer onderhevig aan de zo snel veranderende 'mode'.

Nu maar hopen dat het geen modeverschijnsel is ;)

dinsdag 27 juni 2017

Ring a date

Soms zijn er dingen uit mijn jeugd die opeens weer in mijn hoofd opduiken en die er dan om schreeuwen om in huis gehaald te worden. Een voorbeeld daarvan is de door Giorgio Della Beffa in 1970 ontworpen  "Ring a Date Perpetual Calendar" 

Vroeger thuis hadden we de witte maar hij was er ook in andere kleuren zoals 
rood, oranje en geel (althans dat laat ik mij wijsmaken door Google)


Het is een eeuwigdurende kalender omdat je de ringen kunt verplaatsen naar de verschillende dagen en maanden. Op strooptocht langs de verschillende verkoopsites zie ik reeds verkochte exemplaren, exploderende prijzen en een gescheurde zonder ringen.


Maar ik ontdekte ook dat er een heruitgave van 1000 stuks is (of is het een verkooppraatje) Hoe dan ook, het doet mij weer wiebelen op mijn stoel. 
Wel niet wel niet... of moet ik toch maar genoegen nemen met de mooie eeuwigdurende kalender van RoosjeMijn die ook super tof geworden is...

Ik ben benieuwd of er nog iemand is die zich deze kalender van vroeger herinnert (en er wellicht net als ik wiebelig van wordt? :) 

vrijdag 23 juni 2017

bloemetjes

Het blijft 1 van mijn (vele) favoriete bezigheden. Bloemetjes zoeken, drogen en plakken. Fijne wandelingen over de heerlijke dijken, fietstochtjes door de prachtige Betuwe. Ja ik weet het, ik val in herhaling maar het is hier ook zo mooi! 


Bloemen hebben we hier in overvloed dankzij de ingezaaide dijken en bermen dus ik kom zelden met lege handen thuis. 


De kunst is om het fris te houden tot het in de pers kan. Voorheen nam ik een pot met water mee waar ik ze in zette met meerdere hangende exemplaren tot gevolg ik heb begrepen dat je het liggend moet bewaren. Dat kan zelfs in een plastic zak maar ik kocht er een oud koekblik voor bij de kringloop. Dat staat nog gezellig ook.


Het droogproces is altijd spannend. Gingen de bloemetjes mooi in de pers, behouden ze hun kleur en drogen ze glad op. De oogst was mooi maar inmiddels heb ik ontdekt dat je niet te gulzig moet zijn, het resultaat in afwachting van opplakken niet moet blijven opstapelen in een kistje en vooral een foto moet maken voor je de bloem plukt. Oh ja, en dat je ook het blad moet plukken omdat vooral daar het herkennen van afhangt.


Al met al heb ik toch weer een paar mooie vellen resultaat en heb ik weer veel plezier beleefd aan het uitzoeken, het vastpakken (en weer en weer) en het op papier plakken.


De persen zijn weer leeg. Op naar de volgende wandeling. 

Fijn weekend Xx

dinsdag 20 juni 2017

Poppenboekentip

Terwijl RoosjeMijn druk was met haar tuintje was ik dat met poppetjes. 
Die maakte ik uit een wel heel erg leuk poppenboek dus die boekentip wil ik toch even geven. Of je nou goed bent in breien, naaien of allebei, er is altijd wel iets uit te maken. De weergave van mijzelf links in de header komt ook uit dit boek.

De breipatronen in het boek laten je eenvoudige lapjes breien.


Door ze dicht te naaien ontstaan er al vrolijke poppetjes...


En door ze gezichtjes te geven en de lijfjes met draad te vormen worden ze super leuk!


Ik heb mij voor de verandering eens keurig aan het patroon gehouden en de lapjes gebreid maar mijn voorkeur gaat toch uit naar rondbreien omdat het er dan netter uit gaat zien.


Het boek heet Steek voor steen knuffelzachte poppen. Ik kocht het bij boekenvoordeel. De voorbeelden die je hier ziet zijn gebreid en genaaid en de poppetjes linksonder zijn van vilt.  Ja, een echte aanrader.

maandag 19 juni 2017

Behangersbij

Toen ik vandaag even bij het tuintje van RoosjeMijn ging kijken zag ik dat er een bij in één van haar insectenhotels kroop.


Ik zag ook een blaadje in de opening van een ander gat zitten en vroeg me af of het met de bij te maken had of dat het er ingewaaid was. Niet echt simpel maar het had gekund. De bij vloog weg maar kwam al snel weer terug met een hap blad wat ze in het gat stopte. Dit herhaalde zich een paar keer. 


Ah, hier werd het groen dus vandaan gehaald. Uit de bladeren van de springbalsemien.


Betrapt! Jammer genoeg kreeg ik  haar niet beter op de foto. Behoorlijk snel is ze met het uitbijten van een stukje blad.


Dit is nou echt zo'n geniet moment. Het bezig zien van de behangersbij die haar nest behangt. De natuur op zijn fijnst. 


Ik hoop dat de er meer gaten bewoond gaan worden. Er zijn nog genoeg kamers vrij :)

vrijdag 9 juni 2017

Terug naar de typemachine

Laatst las ik op het blog Ogenzalf over een prachtige typemachine. Toevallig heb ik precies dezelfde. Nou ja dezelfde... De mijne is bescheiden crème wit en niet zo prachtig retro geel maar ondanks dat ben ik maar wat blij met mijn machientje. Oké, hij stond wel al lange tijd op zolder te verstoffen maar  ik koesterde de wetenschap dat hij er stond. Met het uitvliegen was hij in mijn ouderlijk huis blijven staan. Toen ik hem jaren later wilde ophalen bleek dat mijn vader de machine aan een man een paar huizen verderop had gegeven. O jee, afgrijzen en mijn vader haalde hem weer terug. En nu staat hij hier, om nooit meer weg te gaan :)


Toen ik een jaar of 11 was had mijn zus een typemachine. Ze volgde een typecursus en ik vond het maar wat leuk om dat ook te doen. Zo typte ik heel wat letterreeksen.Ik zie me nog zitten in haar slaapkamer met de al even ouderwetse radiocassetterecorder waar Janis Ian uit de speaker klonk. Waarschijnlijk is het meer dat liedje dan het typen dat ik me de situatie nog zo scherp voor de geest kan halen :)


Met 10 vingers heb ik uiteindelijk nooit  leren typen doordat de operatie aan een gebroken arm, als gevolg van een harde confrontatie met de motorkap van een plots opduikende auto, blijvende schade aan mijn hand heeft opgeleverd maar vlak het 2 vingertypesysteem niet uit. Hoewel op deze oude Triumph mijn aantal toetsaanslagen per minuut behoorlijk gedaald is. 


Maar snelheid hoeft ook niet. Het is voor de hobby, voor het lettertype en voor het nostalgische gevoel. Dus ik heb mijn oude machine weer van zolder gehaald, de kap eraf geschroefd om hem eens flink te ontstoffen en het inktlint, wat volledig opgedroogd was, te voorzien van nieuwe inkt. Het eerste klusje ligt al op hem te wachten. Of eigenlijk het tweede. Het eerste is namelijk om jullie een paar wijze woorden voor het weekend te mee te geven.


Prettig weekend! Xx